Biologie-Kennis.nl

Hieronder vind je fimpjes die je kunnen helpen bij het uitleggen van blessures of gewrichten in het thema Stevigheid en beweging.

Het ademhalingsstelsel

Door je mond of neus krijg je zuurstof binnen, deze zuurstof word in je longen gebonden aan hemoglobine, dezelfde stof die koolstofdioxide bind in het bloed en in de longen bij uitademing weer loslaat en dan zuurstof opneemt. De ademhaling word net als de speekselproductie ook geregeld door het autonome zenuwstelsel. Onze longen zorgen dus voor de opname van zuurstof en de afgifte van Koolstofdioxide. Onze longen bestaan uit heel veel kleine blaasjes die zorgen voor de gaswisseling. Door de bewegingen van de borstkas word koolstofdioxide uitgeademd en zuurstof ingeademd.

Het ademhalingsstelsel uitgelegd in stappen :

Het ademhalingsstelsel bestaat uit de voor en achterst luchtwegen waardoor de lucht naar de longen stroomt, en de longen.
Door inademing kan er zuurstof in longen komen die via het bloed naar de onderdelen van het lichaam gebracht worden. Door uitademing kan het lichaam zijn afvalstoffen kwijt. Een afvalstof is bijvoorbeeld kooldioxide. De aanvoer van lucht komt het lichaam binnen door de luchtpijp, ook wel trachea genoemd. De trachea splitst zich in 2 hoofdbronchien , een voor elke long. De hoofdbronchien splitsen zich weer in meerdere bronchien , een voor elke longkwab. De bronchien vertakken in bronchioli . Elke bronchiolus eindigt in de longblaasjes.
De cellen van het ademhalingsstelsel hebben zelf ook zuurstof nodig. Deze wordt aangeleverd door een aparte slagader die van het hart naar de longen loopt. Men noemt deze slagader Arteria Bronchialis , hij hoort bij de grote bloedsomloop.

Hoe werkt het ademhalen

Bij de inademing:

• vergroot de borstkas

• wordt het middenrif afgeplat

• trekken de tussenribspieren samen

• wordt er spierkracht gebruikt

Bij de uitademing:
vallen de longen samen en zakt de borstkas terug in zijn

normale positie door de Zwaartekracht. Het middenrif ontspant en

komt door de druk van de buikholte weer in de oorspronkelijke

vorm te staan.

 

 

 

Slijmvlies

 

De luchtwegen zijn bekleed met slijmvlies. Dit is een beschermingslaag.

Als het slijmvlies ontstoken raakt wordt er extra slijm aangemaakt.

Als het slijmvlies geprikkeld raakt gaat men hoesten. Als er onvoldoende

Zuurstof in het bloed komt, kleurt het slijmvlies blauw.

 

 

 

 

 

 

 

 

De longen:

 

De longen worden omgeven door een longvlies, dit is

een dun bindweefsellaagje. Ook de borstkas is bekleed met

een vlies. Deze vliezen zitten tegen elkaar aan met ertussen

een dun vloeistoflaagje, om irritatie te voorkomen. De

vliezen noemen we pleurae . Door de gehele long is

bindweefsel te vinden. Her en der zijn er spiertjes die de

bronchien doen samentrekken.

 

 

Longblaasjes :

De longblaasjes maken deel uit van de longen.

De longblaasjes zijn gemaakt van epitheel weefsel.

Het epitheelweefsel is slechts 1 cellaag dik.

De longblaasjes worden omgeven door bloedhaarvaatjes ,

deze zijn ook 1 cellaag dik. Het zuurstof passeert zo slechts

2 cellagen om in het bloed te komen.

Wat gebeurt er voordat het eten bij jou in de handen komt?

De stoffen die in het voedingsmiddel zitten worden eerst uit andere voedingsbronnen gehaald. Voordat het in de winkel komt worden de fabrieken en boeren gecontroleerd door de keurings dienst van vee en vlees. In de winkel wordt het nog een keer gecontroleerd door de keuringsdienst van waren .

Welke weg legt het eten af:

stap 1:

Wat gebeurt er in je mond met het voedingsmiddel? In je mond begint de vertering. eerst kauw je het eten waardoor het oppervlak groter word en het eten makkelijker te verteren is, speeksel zorgt ervoor dat het eten makkelijk door te slikken is. Speeksel voegt tevens amylase toe dit enzym zorgt voor de vertering van zetmeel en omzetting van zetmeel naar maltose. De hoeveelheid speeksel in de mond wordt geregeld door het autonome zenuwstelsel.

Wat heeft het zenuwstelsel met de productie van speeksel te maken?

Zenuwprikkeling via twee banen van het autonome zenuwstelsel resulteert in mondvloeistoffen die van elkaar verschillen. Cholinerge prikkeling resulteert in vooral veel, dun en waterig secreet, terwijl de klieren bij adrenerge stimuli meer schuimig, dikker speeksel voortbrengen. Wat heeft nog meer invloed op de productie van speeksel?

• Ziektes
• Angst
• Nervositeit
• Sommige medicijnen

De slokdarm

De peristaltiek van de slokdarm drukt het in de mond aangemaakte drapje door naar de maag.in de maag word het voedsel opgeslagen en verder verteerd, demaagsap klieren produceren maagsap in het maagsap zit zoutzuur, slijm en pepsinogen . Zoutzuur is verantwoordelijk voor het doden van bacteriën. Slijm beschermt de maagwand tegen het maagsap pepsinogen worden omgezet in pepsine helpt bij de vertering van eiwitten.

De maag

De peristaltiek van de slokdarm drukt het in de mond aangemaakte drapje door naar de maag in de maag word het voedsel opgeslagen en verder verteerd, de maagsap klieren produceren maagsap in het maagsap zit zoutzuur, slijm en pepsinogen . Zoutzuur is verantwoordelijk voor het doden van bacteriën. Slijm beschermt de maagwand tegen het maagsap pepsinogen worden omgezet in pepsine helpt bij de vertering van eiwitten.

 

 

12 vingerige darm

Wanneer het voedsel vanuit de maag in de 12 vingerige darm komt is afhankelijk van de ph van de 12 vingerige darm. in de 12 vingerige darm word gal en alvleessap vermengd met het gegeten voedsel.

 

 

De lever en galblaas.

Lever produceert gal wat tijdelijk wordt opgeslagen in de galblaas. Gal bevat galkleurstoffen en gal zure zouten zorgen voor de vertering van vetten of het vergemakkelijken ervan.

De alvleesklier

Alvleesklier produceert alvleessap. Amylase verteerd zetmeel tot maltose, tripsine verteerd lange polypeptiden tot korte polypeptiden , peptidasen zorgen op hun beurt weer voor de vertering van polypeptiden naar di en tri peptiden.

 

De dunne darm

Alvleesklier produceert alvleessap, amylase verteerd zetmeel tot maltose, tripsine verteerd lange polypeptiden tot korte polypeptiden , peptidasen zorgen op hun beurt weer voor de vertering van polypeptiden naar di en tri peptiden.

 

 

 

Dikke darm

Dikke darm zorgt voor absorptie van water, mineralen en vitamine-k .

 

De nieren

Werking van de nieren.

De nieren bestaan uit ruim 1 miljoen eenheden nerfronen genaamd.

De functie van elk nefron is het bloed te filteren en afvalstoffen te

Filtreren. Alle nefronen monden uit in een verzamelbuis. Deze buis

Mondt weer uit in de nierbekken. Vervolgens gaat de urine via een

Urine leider naar de blaas waar het wordt opgeslagen.

Nefron

Werking van een nefron :

 

De werking van een nefron is op te delen in 2 delen. In het haarvaten systeem komt een aanvoerend slagadertje aan. Door de bloeddruk gaat een deel van het bloed uit de haarvaten naar het nierkapseltje.

 

 

Lus van Henle

 

Eiwitten en grotere bestanddelen zoals rode bloedcellen, worden

wel afgevoerd door het afvoerend slagadertje, maar glucose,

aminozuren, zouten, ureum en water niet. Die blijven in het kapsel.

De vloeistof die is opgevangen in het kapsel van Bowman heet nu

voorurine. Voorurine bevat water met daarin alle opgeloste stoffen

uit het bloedplasma. De gevormde voorurine bevat,

veel stoffen die onmisbaar zijn voor het lichaam. Per minuut komt

er zo’n 125ml voorurine uit de kapsels van Bowman .

Maar wanneer de definitieve urine het nierbekken bereikt is

dit slechts 1 ml. Er worden dus een heleboel water en andere

stoffen teruggeresorbeerd naar het bloed. Dat kan, want er zijn

een heleboel kleine haarvaatjes rond de lus van Henle en de

twee gekronkelde nierbuisjes die de stoffen kunnen afvoeren.

 

 

 

 

Terugresorptie

 

 

Het grootste deel van de actieve terugresorptie vindt plaats in het

eerste gekronkelde nierbuisje. Daar gaan o.a. glucose, hormonen,

vitamines, ionen en aminozuren terug naar het bloed. Het afregelen

van de ionen natrium en kalium van het bloed gebeurt in het tweede

gekronkelde nierbuisje het hormoon aldosteron uit de

bijnierschors.

 

Passief transport:

 

Door het resorberen van stoffen ontstaat een osmotisch

verschil tussen bloed en voorurine, waardoor water uit de voorurine

stroomt en het volume sterk afneemt.

 

Actief   transport:

 

Zouten en andere stoffen worden dus via actief

transport teruggeresorbeerd ,  zowel in het eerste als in het tweede

nierbuisje. Mocht het nodig zijn,

dan kunnen er in het tweede gekronkelde nierbuisje nog stoffen aan

de voorurine worden toegevoegd.

 

De endeldarm en anus

 

De endeldarm en anus zijn het laatste station van de vertering hier worden de resten opgeslagen en de anus zorgt voor de ontlasting. Het uitscheidingsstelsel omvat de nieren, blaas en urinewegen .

De bloedsomloop

De bloedsomloop is een belangrijk iets in ons lichaam zonder de bloedsomloop zouden onze geabsorbeerde voedingstoffen niet in ons hele lichaam kunnen komen. De bloedsomloop is verantwoordelijk voor de levering van voedingstoffen aan onze cellen en voor het vervoer van afvalstoffen ons lichaam uit.

• De bloedsomloop bestaat uit 2 verschillende delen de kleine bloedsomloo ( dit gaat van je hart naar je longen en weer naar je hart) De grote bloedsomloop( deze gaat van je hart door je lichaam en weer terug naar je hart)
• het hart is de motor van je lichaam hij zorgt ervoor dat het bloed door je lichaam gepompt wordt.
• De afvalstoffen van de cellen worden door de bloedsomloop naar de nieren en de longen gebracht waar de afscheiding van de afvalstoffen verder gaat .

De Bloedsomloop welke organen zijn d aar belangrijk ?

 

Het hart is door een verticaal tussenschot in twee helften verdeeld.

Ieder harthelft bestaat uit een bovenste deel dat atrium wordt

genoemd en een onderste deel, de ventrikel. Tussen de boezems en

de kamer bevinden zich zowel links als rechts de hartkleppen

Deze voorkomen het terugstromen van het bloed.

De boezems zijn de plaatsen waar de aders in het hart uitmonden.

Aders brengen het bloed weer terug naar het hart. In de

rechterboezem monden de bovenste en de onderste holle ader uit.

 

De Bloedsomlopen

 

 

 

De grote bloedsomloop :

 

De grote bloedsomloop begint in de linkerkamer. Via de aorta

komt het bloed in de haarvaten

van de weefsels. Hier vindt de uitwisseling plaats van

zuurstof en voedingsstoffen naar de cellen toe, terwijl het gas

koolstofdioxide en andere afvalproducten vanuit de cellen

naar het bloed gaan. De haarvaten verenigen zich tot aders

die het bloed via de onderste en de bovenste holle ader

terugvoeren naar het hart. Het bloed van de grote circulatie

mondt dus uit in de rechterboezem.

 

De kleine bloedsomloop:

 

De kleine bloedsomloop vervoert bloed vervolgens vanuit de

rechterkamer via de longen naar de linkerboezem. De kleine

bloedsomloop zorgt voor opname van zuurstof en afgifte van

koolstofdioxide.

 

 

Bloedvaten

 

 

De bloedvaten vervoeren het bloed naar alle delen van het

lichaam. Bij elk weefsel en orgaan zorgt het bloed voor de

uitwisseling. Het levert zuurstof en voedingsstoffen af en

Haalt afvalproducten op. Na deze uitwisseling keert het

bloed terug naar het hart.

Er zijn drie soorten bloedvaten die het bloed door het

lichaam vervoeren.

 

 

Slagaders , Aders , Haarvaten

 

Slagaders :

 

Ze vervoeren zuurstof rijk bloed vanuit het hart naar de

weefsels en organen. Omdat ze zuurstofrijkbloed vervoeren

lijken de slagaders rood. Het bloed stroomt met grote kracht

door de slagaders. De wanden zijn daarom dik en flexibel.

De dikke wanden beschermen de slagaders tegen

beschadigingen als gevolg van de hoge druk.

 

Aders :

 

Haarvaten worden groter naarmate ze verder van de cellen

verwijderd zijn en gaan over in aders. Aders vervoeren

zuurstofarm bloed terug naar het hart. Omdat ze

zuurstofarm bloed vervoeren, lijkt het alsof ze blauw zijn.

De wanden zijn veel dunner dan die van de slagaders, dit

komt omdat het bloed in de aders een lagere druk heeft.

 

Haarvaten :

 

Deze verbinden de slagaders met de aders. Omdat ze de

dunste bloedvaten zijn kunnen haarvaten bloed van en naar

iedere lichaamscel vervoeren. De wanden van de haarvaten

zijn zo dun dat zuurstof en voedinsstoffen er gemakkelijk

doorheen gaan de cellen binnendringen. Afvalproducten uit

de cellen kunnen op deze manier ook weer door de wand de

haarvaten binnen treden en zo weer in de bloedbaan terecht

komen.