Schimmels
Wat zijn schimmels?
Wat zijn schimmels?Schimmels en gisten zijn fungi. Het zijn eukaryote micro-organismen. Schimmels hebben een celkern, mitochondriën en een endoplasmatisch reticulum. Hierdoor zijn ze verschillend van bacteriën deze hebben namelijk geen celkern en hebben alleen een celwand. Van planten onderscheiden ze zich door de afwezigheid van bladgroen, hierdoor is ook hun voedingswijze anders. Ze zijn net als dieren voedsel nodig, ze kunnen namelijk zelf geen voedsel maken zoals planten dat kunnen. Dat wil zeggen dat ze hun organische bouwstenen voor de groei nodig hebben en dus leven van andere levende of dode organismen. Zij onderscheiden van de dieren door de aanwezigheid van een celwand, dieren hebben namelijk geen celwand.
 Schimmels zijn aëroob, maar zelfs bij zeer lage zuurstofconcentraties is groei mogelijk. De schimmels zijn draadvormige fungi waarvan de groei een typisch stoffig, wollig of harig uiterlijk heeft. Gisten zijn meestal eencellig en vormen gladde kolonies.    De Bouw. De meeste schimmels bestaan uit draden deze draden worden ook wel filamenten of hyfen genoemd. De draden breiden zich uit en vertakken zich over de voedingstof waarop de schimmel zich bevindt. De hyfen van de lagere fungi bevatten geen dwarswanden, terwijl die van de hogere fungi die wel hebben. Doordat hogere fungi wel een dwarsrand hebben bestaan ze uit meerdere cellen. Het geheel het myceliumIn de draden, in een apart vruchtlichaam of aan de uiteinden worden sporen gevormd. Een aparte groep onder schimmels zijn gisten, gisten onderscheiden zich doordat ze maar uit één cel bestaan. Gisten worden gebruikt bij het brouwen van bier en bij de bakker. Groei.Schimmels verschillen in hun manier van voorplanten. De kleur en de vorm van de voorplantingstructuren helpt ons bij de identificatie van schimmels. Dit is anders bij bacteriën en gisten die worden geidentificeerd op hun biochemische samenstelling. Goede schimmels Penicilline en antibiotica. Het bekendste voorbeeld van een nuttige schimmel is de penseelschimmel, die op kwastvormige vertakkingen rijen sporen vormt, aanleiding om de schimmel Penicillium te noemen. Slechte schimmels bederf wordt vaak door schimmels veroorzaakt, de oorzaak is dat schimmels onder voor bacterien minder geschikte omstandigheden al kunnen groeien. Waar het te droog of te zoet of te zuur is voor een bacterie kan een schimmel al groeien. Oude schoen, brood, jam, sinaasappel. Voor bijna elke stof is er een schimmel die de stof kan afbreken, dat is ook hun taak in de natuur. zelfs zonder zichtbare beschimmeling kan een schimmel al toxinen vormen in voedsel zoals granen kaas, jam, en noten. Deze mycotoxinen veroorzaken misselijkheid en braken, maar ook veel ernstiger symptomen. Zo vormt de schimmel Aspergillus flavus het naar de schimmel genoemde aflatoxine een sterk kankerverwekkende stof. Reden om graan en noten op deze producten te onderzoeken. Mens, dieren en schimmels Ook levende organismen worden kunnen door schimmels worden bedreigd. Met name planten, hebben vaak last van schimmels. Ook insecten kunnen een schimmelziekte krijgen. Berucht is de Nosema schimmel, een eencellige schimmel die waarvan 1 spore zich in de darmcellen van de bij razendsnel vermeerdert tot miljoenen nieuwe sporen. Hierdoor sterven complete bijenvolken uit. Op dit moment doen studenten van onze opleiding hier onderzoek naar.Mensen krijgen vaak last van schimmelsporen in de lucht, vooral in ruimtes die slecht geventileerd worden: door het aanwezige vocht krijgen de schimmels de kans mycelium te maken en vervolgens sporen te vormen die in de lucht verspreid worden.  |
|
|

